"Mechelse schepen weigert huwelijk omdat bruid hem geen hand wil geven", las ik vandaag op mijn Facebook nieuwsoverzicht.
#machtsmisbruik, was het eerste dat bij me opkwam samen met een gevoel van walging voor de maatschappij waarin ik leef.
Een paar minuutjes googelen leerden me al snel dat dit niet de eerste keer was. Ook in Brussel werden al 8 huwelijken geweigerd om dezelfde reden.
Vreemd, want wanneer ik op de website van de Vlaamse overheid kijk staat het schudden van handen niet bij de voorwaarden waaraan men moet voldoen om te trouwen.
Het is een manier om "integratie" te forceren, gewoontes te verplichten, 2 geliefden voor een voldongen feit stellen: of je laat hier en nu je geloof en principes vallen of je zal nooit kunnen trouwen.
Ik begrijp dat het weigeren van handen geven moeilijk te combineren valt met het bekleden van een openbare functie waarbij je dagelijks mensen moet begroeten. Ik begrijp dat het Vlaamse landschap daar nog niet klaar voor is.
Maar daar vroegen deze mensen niet om. Zij wilden een papier ter bewijs van hun liefde, een verbintenis aangaan, waar de rest van de wereld zich niet mee te moeien heeft.
En toch...toch zijn er azijnpissers met veel macht die daar een stokje voor steken, denken dat ze het recht hebben om deze mensen te dwarsbomen en niemand die hen tegenhoudt, hoewel ze niet wettelijk bezig zijn.
Who cares of vrouwen mannen de hand schudden? Zolang er wederzijds respect en een soort van begroeting is zitten we goed, toch? Al zal dat wederzijds respect een proces van lange adem zijn zolang bekrompen schepenen het voor het zeggen hebben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten