Vandaag zat de directie in mijn les, aangekondigd weliswaar.
Ik heb er dan ook een slapeloze nacht opzitten, stress! Voor niets! Ik doe mijn job graag, ik weet dat mijn cursisten graag naar de les komen en ik weet dat ze op school tevreden zijn over mij.
En toch...
Zo'n kwaliteitscontrole is net iets anders.
L. zet zich achteraan in de klas en ik start met een korte herhaling van de vorige les. Terwijl mijn cursisten stotteren en ongrammaticale zinnen maken valt de computer uit. Even terug een stressmomentje, maar we doen gewoon verder zonder computer. Eens ik op dreef ben vergeet ik de stress en heb ik weer plezier in mijn les.
M. komt veel te laat de klas binnen. Hij antwoordt kortaf wanneer ik hem vraag waarom hij zo laat is. Moet ik nu streng optreden? Nee, gewoon jezelf zijn. M. gaat zitten naast L., de blonde vrouw en kijkt haar met grote ogen aan.
Spreekoefening: L. biedt spontaan aan een groepje te vormen met enkele cursisten. Ik stem toe, zij kunnen wel een privéleerkracht gebruiken. Een van de andere groepjes roept mij. Ze fluisteren me toe dat L. beter bij hen kan zitten. Zij kunnen beter praten en dan krijg ik betere punten.
"Ongelooflijk schattig", denk ik dan.
De eerste anderhalf uur vliegen voorbij en voor ik het weet is het tijd voor pauze. L. bespreekt meteen haar bevindingen met mij.
Na de pauze wandel ik vrolijk mijn klas terug binnen. "En en en?", vragen mijn cursisten. "Ik heb goede punten gekregen!" roep ik hen toe.
Spontaan applaus!
Ik heb dan ook geweldige cursisten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten