Het zoeken naar een woning gaat gepaard met de nodige frustratie. Het start met een afspraak bij de bank, dit kan tegenwoordig in joggingbroek aan je eettafel. Beide partijen zien elkaar via de webcam of nog beter...enkel de bankier is zichtbaar.
Er wordt gegoocheld met cijfers, je krijgt een richtbudget en de zoektocht kan starten.
Sneller dan je denkt vinden jullie een droomwoning, op een droomlocatie, met een frituur op wandelafstand. Je gaat twee keer kijken, eerst als koppel, vervolgens met je hele entourage.
Dan start het bieden, het is een spel van geven en nemen, elkaar tegemoet komen. De tegenpartij buigt niet, een verloren strijd, traantjes die vloeien bij het aan diggelen slaan van een droom.
Je zoekt dapper verder, maar het is moeilijker geworden, want niet alleen jij, maar ook je entourage refereert voortdurend naar de verloren woning.
Pagina's vol immobiliën komen voorbij, je begint ook de zwaktes van de droomwoning te zien, de onzekerheid over haar toekomst. Maar het doet pijn wanneer je ook haar nog online ziet staan, waarom wij niet?
Optimistisch als je bent heb je alvast een nieuwe bankkaart aangevraagd, want je loon bij de bank laten storten is een voorwaarde voor een voordelige lening.
Je vraagt je directie om het werkstation in te lichten, vlak voor de vakantie is makkelijker dan tijdens de vakantie, denk je.
Je stuurt ook het nodige formulier naar de bank om je domiciliëringen te laten overzetten. Even later krijg je telefoon. De handtekening op het formulier komt niet overeen met de handtekening op je identiteitskaart. Je vraagt een nieuw formulier.
Met je identiteitskaart voor je teken je langzaam en zorgvuldig het nieuwe papier. Dit moet goed zijn, je stuurt het op. Een tweede telefoontje blijft uit, dat zal wel een goed teken zijn.
Diezelfde dag ontdek je dat de postbode is langs geweest terwijl je niet thuis was. De briefjes in de brievenbus staan op naam van je vriend, gelukkig moest hij een kopie van zijn identiteitskaart en paspoort achterlaten van jou.
Als je erin slaagde je eigen handtekening te vervalsen lukt dat vast ook met de zijne. Je schrijft een volmacht, want je vriend zit in Amerika, en gaat met lichte stress naar het postkantoor.
De vrouw kijkt naar het formulier en vervolgens naar de identiteitskaart, even denk je dat ze je doorheeft, maar dan neemt ze haar scanner. "Biep" "Biep", met een grote glimlach neem je twee pakjes in ontvangst.
Nog even oefenen en ik ben de nieuwe Frank Abagnale jr.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten